Puente Nuevo w Rondzie: historia, widoki i zwiedzanie

Most łączący dwie części Rondy

Tajo, wąwóz wycięty przez rzekę Guadalevín, dzieli Rondę na dwie części: na północy leży El Mercadillo, miasto, które rozrastało się poza murami; na południu La Ciudad, historyczne centrum. Przez stulecia przejście z jednej strony na drugą wymagało zejścia ku starszym mostom, bliżej koryta rzeki. Dlatego ostatni zbudowany most wciąż nazywa się „Nuevo”, choć ma już ponad dwa wieki.

Pierwsza próba przerzucenia mostu nad Tajo od góry rozpoczęła się w 1735 roku, za czasów Filipa V: był to pojedynczy łuk wzniesiony w kilka miesięcy, który zawalił się sześć lat później, w 1741 roku, powodując śmierć około pięćdziesięciu osób. Prace nad obecnym mostem ruszyły w 1751 roku i zakończyły się w maju 1793 roku, zbiegając się z odbywającym się wtedy jarmarkiem. Kamienne ciosy wydobywano z dna samego wąwozu.

Co zobaczyć podczas wizyty

Przejście przez most jest bezpłatne i możliwe o każdej porze: jezdnia działa jak punkt widokowy nad Tajo, z rzeką w dole i Serranía na horyzoncie. Warto iść powoli i zajrzeć na obie strony, bo każda pokazuje inne oblicze wąwozu.

Wewnątrz mostu znajduje się centrum interpretacji poświęcone faunie, roślinności, geologii, urbanistyce i historii miasta. Godziny otwarcia, bilety oraz bon turystyczny, który obejmuje wizytę, znajdziesz na oficjalnej stronie Turismo de Ronda.

Skąd najlepiej go widać

Most naprawdę można zrozumieć dopiero wtedy, gdy spojrzy się na niego z zewnątrz. Oto najczęściej wybierane miejsca, od najłatwiejszych po bardziej wymagające; pełna trasa po punktach widokowych łączy je w jeden spacer.

• Paseo de Blas Infante i Plaza de España, w El Mercadillo: dojście do mostu obok tarasów Paradoru.
• Mirador de Aldehuela, tuż po przejściu w stronę La Ciudad, gdzie zaczyna się Calle Armiñán: najbliższy widok na łuk i spadek Tajo. Opisujemy go w przewodniku po Mirador de Aldehuela.
• Jardines de Cuenca: ogrody tarasowe na zboczu Tajo, między Puente Nuevo a Puente Viejo, ze schodami łączącymi poziomy.
• Dolna część wąwozu: klasyczne ujęcie całego mostu robi się właśnie z dołu. Ścieżka schodzi dość stromo, a powrót prowadzi pod górę; przed wyjściem zapytaj o dostęp w biurze informacji turystycznej.

Kiedy iść

Światło bardzo zmienia kamień: rano wąwóz zyskuje głębię, a pod koniec popołudnia most przybiera złoty odcień. Nocą jest podświetlony, a spacer między mostem a punktami widokowymi ma zupełnie inny rytm; piszemy o tym w Ronda nocą.

Jeśli po wizycie planujesz obiad lub kolację, na końcu mostu, obok Mirador de Aldehuela, znajduje się La Pilastra. W tekście jedzenie przy Puente Nuevo wyjaśniamy, jak połączyć posiłek z przejściem przez most.